Het is al even stil op deze pagina op mijn website WolfsWandelplan. Dat komt omdat ik sinds begin april enkele maanden lang werk aan een nieuw boekproject samen met Wim Huijser. Het boek heeft als voorlopige titel ‘Wandelgangen. Een briefwisseling’ en zal naar verwachting begin 2027 gepubliceerd worden bij Uitgeverij Noordboek. Zie ook de website van Wim met de volgende introductietekst.
https://wimhuijser.nl/verwacht-wandelgangen-een-briefwisseling-samen-met-rob-wolfs-noordboek-2027/
‘Twee doorgewinterde wandelaars: niet zozeer van de hippe trails, maar eerder van de oude wegen. Meer van het laagland dan van het hooggebergte. De een routemaker pur sang, de ander wandelschrijver.
Rob Wolfs (1951) struint na een lange loopbaan in wandelland als wandelprofessional en geestelijk vader van de Trage Tochten heel Nederland af naar bij voorkeur onverharde paden. Hij produceerde een dertigtal wandelgidsen en ontwikkelde talloze wandelroutes voor organisaties en overheden.
Voor Wim Huijser (1960) was wandelen de meest voor de hand liggende manier om de onderwerpen van de vele tientallen boeken die hij schreef te verkennen. Het liefst doet hij dat in de vorm van wandelgesprekken. Samen stelden ze een achttal thematische wandelgidsen samen, waaronder Wandelen in de geest van Jac. P. Thijsse (2017), Weldadige wandelingen (2019), Pad van de Vrijheid (2020), De mooiste wandelingen in Gelderland (2021), Werelderfgoedgids Fredriksoord/Wilhelminaoord (2022) en Wandelgids Veluwse beeklopen (2025). Momenteel werken ze aan een gids met wandelingen langs de rivieren.
In hun brieven vertellen ze elkaar over hun wandelervaringen en -herinneringen, filosoferen ze over de betekenis van wandelen in hun leven en de recente ontwikkelingen in wandelland.’
Inmiddels zijn er al heel wat onderwerpen de revue gepasseerd in de 52 brieven die we tot nu toe aan elkaar geschreven hebben. Onze wederzijdse passie voor wandelen, literatuur en boeken in het algemeen, taal, geschiedenis en landschap zorgt voor een schier onuitputtelijke bron van thema’s. Natuurlijk moet je de term ‘briefwisseling’ niet al te letterlijk nemen in deze tijd. De postbode komt er niet meer aan te pas. Tegenwoordig schrijf je mails aan elkaar en tóch heeft dat voor mij ook een beetje hetzelfde karakter als een ouderwetse correspondentie, waarbij je met spanning wachtte op de plof op de deurmat. Een kort citaat uit een van mijn brieven over het schrijven van brieven.
“Ik ervaar deze op de pc getypte mails bijna als ouderwetse brieven. Ik heb er behoefte aan om te kauwen en te herkauwen. Ik doe meestal een paar dagen over een brief. Ik laat de tekst even liggen, kom op nieuwe ideeën en slijp aan zinnen. Uiteraard zijn er verschillen met een met de pen geschreven papieren brief. Toentertijd schreef je en veranderde je niet veel meer aan een tekst. Nu lees je op het scherm je eigen zinnen, wis je ze uit of stel je ze bij. Vroeger dacht je beter na voordat je iets op papier zette. Ik herinner me het geëmmer met de vlekkerige typex. Nu zijn we direct onze eerste lezers.”